انعکاس تاریکی

انعکاس تاریکی

گفتم اینجا تا مشهد چقدر راه است؟!

گفت : آنقدر که بگویی...

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع)

آخرین مطالب

  • ۱۶ اسفند ۹۳ ، ۱۱:۵۴ .....

محبوب ترین مطالب

نویسندگان

 چه سود نیکی را  هنگام که نیکان سرکوب می شوند؟...
چه سود آزادی را  هنگام که آزاد مردان ، دربند می زینند؟...
چه سود دانایی را  هنگام که نادانان ، نانی به چنگ می آورند
که همگان نیازمند آنند؟
بجای آنکه ، تنها ، خود نیک باشید ، بکوشید  طرحی دراندازید
که نفس آزادی ممکن گردد   تا همه گان آزاد باشند و نیازی به آزادی نباشد
بجای آنکه ، تنها ، خود خرمند باشید ، بکوشید

.طرحی در اندازید  که نابخردی را از جهان براندازید
تا کس را زین کالا ، هیچ بهره نباشد ...

 برتولد برشت

قشنگ نوشت

ما گنهکاریم، آری، جُرم ما هم عاشقی است
آری اما آنکه آدم هست و عاشق نیست، کیست؟

قیصر امین پور

رضا زارعی
۲۳ مهر ۹۴ ، ۱۹:۴۲ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

چقدر
زندگی قشنگ می شود
وقتی کسی را داشته باشی
که پا به پای تو
دیوانگی کند!

حقیقت نوشت

قشنگ ترین لحظه....
لحظه ی بوسیدن پیشونی کسیه که قلبش سند خورده به نامت....
رضا زارعی
۰۷ شهریور ۹۴ ، ۰۰:۲۹ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

دلم برای باغچه میسوزد
کسی به فکر گلها نیست
کسی به فکرماهیها نیست
کسی نمیخواهد
باور کند که باغچه دارد میمیرد
که قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است
که ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهی می شود

فروغ فرخزاد

واقعیت نوشت

با کیفیت ترین چیز تو زندگیمون درد بود چون هر چی کشیدیم پاره نشد..!

رضا زارعی
۰۶ شهریور ۹۴ ، ۲۳:۴۷ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

 

دقایقی در زندگی هست که دلت برای کسی
آنقدر تنگ می شود که

می خواهی او را از رویاهات بیرون بکشی و
در دنیای واقعی بغلش کنی.

 

"گابریل گارسیا مارکز"

زندگی نوشت

زندگـی شـاید آن لبخـندی سـت ، کـه دریغـش کردیـم …
رضا زارعی
۰۶ شهریور ۹۴ ، ۲۳:۳۵ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

آزادی چیزی نیست که آن را به کسی هدیه کنند
کسی که با مغز خودش فکر می کند، آزاد است

سیلونه

واقعیت نوشت

هرگز برای عاشق شدن دنبال باران و بابونه نباش !

گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس ،

به غنچه‌ای می رسی که زندگیت را روشن می کند

 خورخه لویس بورخس

رضا زارعی
۱۳ فروردين ۹۴ ، ۲۳:۳۶ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۷ نظر

خوشبختی یعنی :

عکستو توی کیف دستیش ببینی . . .

با ربط نوشت

با هیچ کس غیر تو ، من حرفی ندارم , محرم ترین  تن جهانی ، در کنارم...

رضا زارعی
۰۳ فروردين ۹۴ ، ۱۵:۱۸ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

خداحافظ کماندو تو مجنون بودی و به لیلایه خود رسیدی

شهید عباس عبدالهی

راوی چنین نوشت

اولین بار که او را در منطقه ی شرهانی دیدم، به خاطر علاقه ای که به تکاورها داشتم جذبش شدم و پاپی بودم هر طور شده روی صحبت را با او باز کنم، تا اینکه یک مین کهنه و شکسته از زمین (در مناطقی که کاملاً پاکسازی نشده بود) پیدا کردم و مستقیم رفتم پیشش. بهترین بهانه بود برای آغاز حداقل هم کلامی، گفتم:«حاج آقا ببخشید این چه نوع مینی است؟» تا چشمش به مین افتاد در عین تعجب با یک حرکت سریع آن را از دستم گرفت و به پشت سیم سیم خاردار ها پرت کرد، بعد از چند تا پرسش گفت که از نوع مین واکسی بود. این بود آغاز هم کلامی ما؛ و من که حسابی مجذوب هیکل تراشیده اش با کلاه سبز کماندویی و آرم های ویژه ی “جودو” و چتربازی و نیروی مخصوص روی لباسش شده بودم به دنبال راهی تا هرچه بیشتر بتوانم به او نزدیک شوم و از دنیای تکاورها سر در بیاورم.

رسیدیم به منطقه ی فتح المبین. نوبت روایتگری او بود برای کل کاروان، و من لبریز از تشنگی برای شنیدن حرفهایش. قبل از اینکه در جایگاه روایت بایستد به یکی از راویان که بازنشسته ی ارتش بود تعارفی زد و وی هم با تعارف قبول نکرد اما بعد از اینکه میکروفن را به دستش دادند خیلی جدی همراه با آمیزه ای از خضوع جلو آمد و میکروفن را به دست آن راوی ارتشی داد و رفت روی زمین نشست و من متعجّب تر از همه برای این کارش، چرا که با افعال و کردارش داشت یواش یواش آن دنیای آرمانی را که در ذهنم از تکاور ها ساخته و پرداخته بودم عوض می کرد. در دنیای ذهنی من تکاورها مردانی قد بلند با دستمال گردن و کلاه سبز و عینک دودی بودند که همیشه سر خود را بالا می گرفتند و رفتارشان با همه جدّی و خشک بود؛ نه مردی که به عوض دستمال، چفیه بر گردن داشته باشد و همیشه سرش را پایین بیاندازد و وقتی به چهره اش می نگری به جای عینک دودی با چشمان مهربان و لب خندانش مواجه شوی، نه مردی که با همه علی الخصوص جوانها گرم بگیرد.

فردا شبش در پادگان شهید باکری دزفول رفته بودیم برای بازدید از چادر شهید باکری. هنگام روایت سردار سوداگر (از غواصان لشگر عاشورا) من فوری رفتم و پیش او نشستم تا از نزدیک حرکاتش را زیر نظر بگیرم و بتوانم برای علامت سوالی که در ذهنم از تکاورها شکل گرفته پاسخی بیابم. هوا خنک بود و سردار سوداگر برای اینکه شرایط غواصان را در زمان جنگ بهتر به تصویر بکشد، از جمع پرسید:«کدامیک از شما حاضرید الآن در این هوای سرد لباسهایتان را بِکنید و خود را به داخل این حوض پر آب وسط محوّطه پرت کنید؟». همه یکصدا در دلمان به ناتوانی خود اقرار کردیم چرا که داشتیم از سرما به خود می لرزیدیم اما او که داشت با دقت از صحبت های سردار سوداگر فیلم می گرفت رویش را به طرف من گرداند و گفت:«ولی من دیوانه ام . . . حاضرم بپرم توی آب». با شنیدن این جمله، بُتی که از یک تکاور در  ذهنم تراشیده بودم به لرزه در آمد و به صرافت افتادم صحت و صدق این بت پرستی خود و دیوانگی او را بسنجم، فلذا هنگام بازگشت با چند نفری از بچه ها همراه او پیاده به سمت خوابگاه ها به راه افتادیم و او در راه برایمان اسرار هویدا می کرد، از عاشقانه های دوران جنگ می سرود و از خاطرات دورانی می گفت که محافظ رهبری بود.

میانه ی راه بود که فهمیدیم چفیه از گردنش افتاده است. با نگرانی پی چفیه را گرفت که یکی از بچه ها دوید چفیه را پیدا کرد و آورد. از راز چفیه ی او پرسیدیم و اینکه چرا این چفیه اینقدر برایش مهم است؟ خب این نشد یکی دیگر و او پاسخمان را اینگونه داد:«چندین سال است تمام اشکهایی را که برای اهل بیت می ریزم با این چفیه پاک می کنم و وصیت کرده ام مرا با این چفیه به خاک بسپارند، شما هم این کار را بکنید . . . ». از خود پرسیدم مگر تکاورها گریه هم می کنند؟

تا اینکه روز آخر رسیدیم به طلائیه و در آنجا بت من از درون متلاشی شد و از پسش پیامبری خوش سیرت جلوه نمایی کرد، و شرک و بت پرستی ام به ایمان و توحید بدل گشت، آنجا که دیدم او هم با آن مقام و منصب دنیوی وارد حلقه ی اول دانشجویان در دسته ی عزاداری شده و ناله کنان بر سر و سینه می کوبد و نه تنها بدینجا ختم نشد بلکه خود میکروفن را بدست گرفت و به توسل به بی بی دو عالم و نوحه سرایی در رثای سالار شهیدان پرداخت. آنجا بود که باورم شد یک تکاور گریه هم می کند، عزاداری هم می کند، آنجا بود که شکّم به یقین بدل گشت، یقین کردم او دیوانه . . . دیوانه که نه او مجنون است، مجنون لیلای خویش . . . مجنونی که سر انجام به لیلای خود رسید.

حاج عباس عبداللهی مردی به تمام معنا خاکی بود . . . از جنس خاک . . . از رنگ خاک . . . اما بر خلاف آنکه می گویند «از خاک بر آمدیم و بر خاک شدیم»، او از خاک بر آمد و آسمانی شد . . . در راه دفاع از لیلای خویش . . . روحش  همچون دیگر شهدا متنعّم از سفره ی کرامت بانوی دو عالم باد . . .

نویسنده: محمدرضا قلیزاده

شهید عباس عبدالهی

شهریاری یکی از دوستان شهید عبدالهی به رفاقت چندین ساله اش با شهید اشاره کرد و گفت: عباس یکی از مخلص ترین بچه‌های لشکر عاشورا بود که بعد از بازنشستگی هم نتوانست خانه بماند و هر سال با کاروان راهیان نور عازم مناطق جنگی دوران دفاع مقدس می‌شد و عملیات‌ها و خاطرات آن زمان را روایت می‌کرد.

یکبار قرار بود بالای یک برجک پرچم کشورمان را نصب کنند که برای بالا رفتن از این برجک امکانات لازم از جمله طناب مخصوص و … نبود. عباس دوره‌های چتر بازی و راپل را به صورت تخصصی و حرفه ای طی کرده بود. گفت من بدون امکانات می روم و پرچم را نصب می‌کنم. نور کافی نبود و با آن اوضاع شرایط بالا رفتن از چنین ارتفاعی خیلی سخت بود اما او رفت و موفق شد. *چترم باز نشد!

یکبار دیگر تعریف می‌کرد که قرار بود در مراسمی جلوی مقام معظم رهبری همراه با عده ای چتر بازی کنند. می‌گفت موقعی که پریدم چترم درست باز نشد. در آن لحظه کوتاه با خود فکر کردم اگر من بیافتم مراسم بهم می‌خورد و دوست نداشتم حالا که حضرت آقا هم تشریف دارند این اتفاق بیافتد. تصمیم گرفتم هر طور شده مسیرم را کمی تغییر دهم و فرود بیایم. خدا کمک کرد و با آن چتر خراب هم توانستم فرود بیایم و مراسم بهم نخورد. اما به گوش آقا رسید که برای یکی از چتر بازها چنین اتفاقی افتاده. ایشان بعد از مراسم مرا دید و برایشان ماجرا را از زبان خودم تعریف کردم. من نمی دانم در مورد خصوصیات خوب اخلاقی شهید عبدالهی چه بگویم اما فقط با چشمانی اشک‌آلود میگویم این رسمش نبود که رفقایت را اینگونه تنها بگذاری و خودت بروی.


کارت شناسایی شهید عبدالهی

مخالفین مسلح سوری تصویری از کارت شناسایی شهید مدافع حرم، سردار رشید اسلام حاج عباس عبدالهی را در شبکه های اجتماعی منتشر کردند. بر اساس آخرین اخبار، تکفیری ها در کنار این تصویر نوشته اند که در قبال تحویل پیکر مطهر شهید عبدالهی خواستار آزادی تعدادی از زندانیان هستند.

                      ذوالفقار حیدریم یکباره طوفان می کنیم    /////// پایگاه کفر را با خاک یکسان می کنیم

 


vvv

رضا زارعی
۱۶ اسفند ۹۳ ، ۱۶:۱۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲ نظر

آنچه از همه دردناک تر است فقر و بیماری نیست
بیرحمی مردم نسبت به یکدیگر است !

ژان کریستف


حقیقت نوشت

بعضی وقتا دردت اونقدر شخصی میشه که با خودتم حرف نمی زنی


رضا زارعی
۱۶ اسفند ۹۳ ، ۱۵:۴۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

ا ونگ ونگ  به دنیا آمدن،

اما در موقع مرگ ؛

حتی توانایی خُر خُر کردن هم نداشتن!

راستی‌ که زندگی‌ چقدر قدرت اعتراض را ضعیف می‌کند...

ساموئل بکت

حقیقت نوشت

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ
ﺍﻣﺎ !
ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ !
ﮔﺎﻫﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺎﺟﺮ ﻧﻤﮏ ﻫﻢ ﻧﻤﮏ ﻧﺸﻨﺎﺱ ﻣﯿﺸﻮﺩ !

رضا زارعی
۱۶ اسفند ۹۳ ، ۱۵:۲۹ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

وقتی زنان گرایشهای مردانه و مردان گرایشهای زنانه می یابند

هرکدام بدترین خصیصه های دیگری را به خود میگیرد

مردان ظرافت و نرمش عاری از نیرومندی زن را به خود میگیرند

و زنان زمختی عاری از محبت و مهربانی مرد را

 تونی گرنت

غمگین نوشت

ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺳﺖ

ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺧﯿﺲ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪ

رضا زارعی
۱۶ اسفند ۹۳ ، ۱۱:۵۴ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

جهان از آنِ مردمی ست که جرات دارند و می کنند
نه از آنِ کسانی ست که شاید بهتر می دانند و نمی کنند

 فردریش نیچه

حقیقت نوشت

جسارت زیادی می خواهد که خودت باشی

آلبرکامو‬
رضا زارعی
۱۶ اسفند ۹۳ ، ۱۰:۴۴ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

تنها راهزنی که دار و ندار آدمی را به تاراج می برد اندیشه‌های منفی خود او است

فلورانس اسکاول شین

پیشنهاد آهنگ

آهنگ نگران نباش از امیر علی بهادری،

که شعر بسیار زیبا و امید وارانه ای داره پیشنهاد میکنم حتما گوش بدید و لذت برید:

گوش دادن آهنگ

رضا زارعی
۱۱ اسفند ۹۳ ، ۱۶:۳۶ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲ نظر

باشد که این روزی رسد به جای شلیک سرب داغ، نقش زیبایِ طبیعت ثبت شود؛

آنروز آدمی به حق انسان است!

حقیقت نوشت

خواستند بوسه و آغوش را از عشق بگیرند، عشق را از بوسه و آغوش گرفتند.

افشین یدالهی

رضا زارعی
۱۱ اسفند ۹۳ ، ۱۶:۳۱ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

بسی گفتند: دل از عشق برگیـــــر
که نیرنگ است وافسون است وجادوست
ولی ما دل به او بسـتیم و دیدیـم
که این زهر است امّا نوش دارو ست ...

فریدون مشیری

عاشقانه نوشت

برای زندگی نه سقف میخواهم نه زمین...نقشه ی جغرافیایی دستهایت کافیست...

رضا زارعی
۱۰ اسفند ۹۳ ، ۰۹:۰۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

وقتی که رئیس مملکت دزدید ،وکیل و وزیر و معاون اداره و رئیس شهربانی هم دزدیدند

آن وقت چه توقع بیجایی است که از مشدی حسن بقال داشته باشیم و تعجب بکنیم که میوه اش را می گنداند و دور می ریزد اما حاضر نیست به قیمت ارزان بفروشد ؟

صادق هدایت

حقیقت نوشت ♣

میگن سیگار به آدم آرامش میده

کاشکی یکی بود

  که بتونه به اندازه یه نخ سیگار به آدم آرامش بده !!

رضا زارعی
۳۰ بهمن ۹۳ ، ۲۳:۵۱ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

من این مردم رانمی شناسم،

مردمی که درچشمهایشان به جای حیای آشنا؛بی شرمی بیگانه جا دارد

مهشیدامیرشاهی

مرد نوشت

مرد شدن شاید تصادفی باشه ولی مرد موندن کار هر کسی نیست ..
رضا زارعی
۳۰ بهمن ۹۳ ، ۲۳:۴۷ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

گاندی می گوید :من نمی توانم خدا را در بیرون از انسان بیابم...

اگر مطمئن بودم می توانم خدا را در غاری در هیمالایا پیدا کنم،

بی درنگ به آن جا می رفتم

اما می دانم که خدا تنها و تنها در دل انسان ها جا دارد

رامین جهانبگلو


با ربط نوشت

جرأت کنیدحقیقی باشید
جرأت کنید زشت باشید
خود را همان که هستید نشان دهید....
هر چه میخواهید باشید فقط خودتان باشید
انسان باشید

رضا زارعی
۱۳ بهمن ۹۳ ، ۲۲:۵۲ موافقین ۳ مخالفین ۰ ۳ نظر

بالاخره همه یک روزی می میرنـد و صد سال که بگذرد 

دیگر هیـچ کس درباره این که دیگران که بودنـد و چطور مردنـد سوال نمی کنـد

پس بهتـر است همان طور که دلت می خواهـد زندگی کنی و همان طور که دوست داری بمیری ...

کنـزا بـورو اوئـه

با ربط نوشت

زندگی یک اثر هنری است
نه یک مساله
بهش فکر نکن
ازش لذت ببر..

رضا زارعی
۱۳ بهمن ۹۳ ، ۲۲:۵۰ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱ نظر

زندگی بار گرانی ست که بر پشت پریشانی توست !
کار آسانی نیست
نان درآوردن و غم خوردن و عاشق بودن . . .

مجتبی کاشانی

یاد آوری نوشت

آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد،

آنروز است که ما باید فاتحه دولت و ملت را بخوانیم

حضرت آیت الله خمینی (ره)

رضا زارعی
۱۱ بهمن ۹۳ ، ۲۰:۴۴ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰ نظر

من که از باز ترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی از جنس زمان نشنیدم

هیچ چشمی،عاشقانه به زمین خیره نبود

کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد

سهراب سپهری


یاد آوری نوشت

فراموش نکنید که  زمین به ما تعلق ندارد ؛ بلکه ما به آن تعلق داریم

رالف ادبرگ

رضا زارعی
۱۱ بهمن ۹۳ ، ۱۲:۱۵ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰ نظر